"Mete ve İş Makineleri" başlıklı yazımda Mete'nin iş makinelerine, özellikle kepçelere olan ilgisini anlatmıştım. O günden bu güne kadar bu ilgi hiç azalmadı aksine arttı. Artık ilgi alanımıza sadece kepçeler girmiyor, dozerler, viçler, kule vinçler, çöp arabaları, beton karıştırıcıları, kamyonlar, tırlar... hepsi çok ilgimizi çekiyor. Hatta bende öyle bir ruh hali oluştu ki işe gelip giderken yolda bir iş makinesi görsem "Ah Mete kaçırdı keşke yanımda olsaydı." demeye başladım.
Bir anne olarak çocuğunuzun hangi sevgisini kıskanırsınız? Yada çocuğunuzun sizden daha çok neyi sevmesini kabullenir, doğal karşılarsınız? Mesela çocuklara sorarlar "Anneni mi babanı mı daha çok seviyorsun?". Bu soruya çocuğunuz "babamı" dese üzülür müsünüz?
Mete'nin kepçelere olan ilgisinden nasıl buralara geldik derseniz eğer aşağıdaki videoyu izlediğinizde bir annenin nelerle karşılaştırılıp neye karşı yenildiğini görünce eminim çok şaşıracaksınız.
Not 1: Son soruda Mete'nin gözlerindeki ışığa dikkat etmenizi isterim.
Not 2: Mete'nin dilinde hop, kepçe demek. İşaret dilini ise videoda göreceksiniz.
Video metni
Baba- Mete, annemi tatlı, Alara mı?
Mete- Anne
Baba- Efendim
Mete- Anne
Baba- Peki Alara mı tatlı, anne mi?
Mete- Anne
Baba- Çikolata mı tatlı, anne mi?
Mete- Anne
Baba- Peki, peki, peki kepçeler mi daha tatlı, anne mi?
Mete- ııı hoooopppp
Annesi olarak sevinsem mi, üzülsen mi bilemiyorum.
Eşim sabah aradı ve bugünü bir yere kaydetmemi söyledi.
Sabahları Mete uyanır, yatağında oturarak "Anne, anne" diye seslenir, biraz bekler ses gelmezse bir kez daha seslenir, yine ses gelmezse yataktan iner ve yatak odamıza gelip yatakta beni arar. Sabahları çok erken çıktığım için ben yatakta olmam ve babasına "Anne?" diye beni sorar. Benim evde olmadığımı anladığında durumu kabullenip babası ile vakit geçirmeye başlar.
Bu sabah ise bir ilk yaşanmış. Mete uyanmış, yatağına oturmuş ve bana seslenmeden "Baba, baba" diye seslenmiş.
Mete'nin özellikle son iki haftadır inanılmaz bir baba tutkusu başladı. Geceleri baba onunla birlikte yatağa gelmezse yatağa gitmiyor ve odada babasının yanında bir yere kıvrılarak uyumaya çalışıyor. Sabahları babasının işe gitmemesi için elinden geleni yapıyor. İstediği her şeyin babası tarafından yapılmasını istiyor.
İtiraf etmeliyim ki bana olan ilgisinin azalması beni biraz üzüyor. Hatta bazen "Acaba beni artık sevmiyor mu?" gibi saçma bir hisse bile itebiliyor. Ama gerçek olan oğlum erkek olduğunun, babası ile erkek erkeğe bir şeyler yapabileceğinin farkına varıyor. Yani oğlum büyüyor.
